Tabela BMI: zdrowa waga według wzrostu

BMI = waga (kg) ÷ wzrost (m)². To wskaźnik przesiewowy, nie diagnoza: osoby umięśnione mogą mieć wynik „nadwaga” przy niewielkiej ilości tkanki tłuszczowej. Tabela pokazuje zdrowy zakres (18.5–24.9) dla typowych wzrostów dorosłych.

Zaktualizowano:

WzrostZdrowa waga (BMI 18.5–24.9)Odpowiednik w funtach
150 cm42–56 kg94–155 lbs
155 cm44–6097–165
160 cm47–64105–175
165 cm50–68111–185
170 cm54–72119–194
175 cm57–76125–203
180 cm60–81132–213
185 cm63–85140–224
190 cm67–90147–234
195 cm70–95155–244

Uwagi

Jak oblicza się zakres prawidłowej wagi

Każdy zakres w tabeli wynika ze wzoru na BMI przekształconego algebrycznie. Przy górnym progu 24,9 górna granica prawidłowego zakresu to 24,9 × wzrost² (w metrach); dolna to 18,5 × wzrost². Dla wzrostu 1,75 m daje to 18,5 × 3,0625 = 56,7 kg oraz 24,9 × 3,0625 = 76,3 kg — zaokrąglono do 57–76 kg w tabeli. Kolumna w funtach to ten sam zakres przeliczony przy współczynniku 2,20462 lb na kilogram. Ponieważ oba progi skalują się z kwadratem wzrostu, zakres prawidłowej wagi u wyższej osoby nie jest tylko przesunięty wyżej — jest szerszy w absolute kilogramach.

Prawidłowy pomiar wzrostu i wagi

BMI jest tylko tak dobre, jak jego dane wejściowe. Waż się rano, po skorzystaniu z toalety i przed posiłkiem, w lekkim ubraniu; błąd 1 kg zmienia BMI o około 0,3 przy średnich wzrostach dorosłych. Mierz wzrost boso, pięty razem, wzrok na levelu, opierając się o ścianę — samoopisywany wzrost często jest zawyżony o 1–2 cm, co obniża BMI i może maskować wynik wskazujący na nadwagę. Zaokrąglaj do najbliższych 0,5 cm i 0,1 kg oraz używaj tej samej wagi w czasie, zamiast porównywać odczyty z różnych urządzeń.

Co zrobić z wynikiem

Traktuj BMI jako sygnał, nie wyrok. Jeśli wpisujesz się w prawidłowy zakres, sama liczba nie wymaga interwencji — ważniejsze są obwód talii, masa mięśniowa i aktywność. W zakresie 25–29,9 sprawdzają się niewielkie, utrzymane w czasie zmiany: utrata 5–7% masy ciała i 150 minut umiarkowanej aktywności w tygodniu wyraźnie obniża ryzyko. Powyżej 30 lub przy dużym obwodzie talii oraz czynnikach ryzyka cukrzycy lub chorób układu krążenia skonsultuj się z lekarzem w celu pełnej oceny. Żaden z tych zakresów sam w sobie nie stawia rozpoznania.

Gdzie BMI wprowadza w błąd: dzieci, osoby starsze i sportowcy

Powyższe progi dotyczą wyłącznie dorosłych. Poniżej 20. roku życia BMI odczytuje się względem percentyli specyficznych dla wieku i płci, a nie zakresu 18,5–24,9. Dorosli powyżej 65. roku życia mają zwykle mniej mięśni, więc prawidłowe BMI może współistnieć z niską masą mięśniową. Sportowcy o dużej masie mięśniowej uzyskują wysoki wynik mimo niskiej zawartości tłuszczu. Ciąża i obrzęki również przesuwają wartość. Dlatego BMI stosuje się wspólnie z pomiarem obwodu talii, procentową zawartością tłuszczu ciała lub wskaźnikiem tali/do_wzrostu, a nie samodzielnie.

Obliczenia bez tabeli

Poza zakresem tabeli ta sama matematyka działa w obu systemach. W metrycznym dzielimy wagę w kilogramach przez wzrost w metrach do kwadratu. W imperialnym mnożymy wagę w funtach przez 703 i dzielimy przez wzrost w calach do kwadratu. Odwrotne przeliczenie z docelowego BMI jest równie proste: mnożymy желany BMI przez wzrost², by otrzymać wagę docelową. Przy wzroście 1,70 m BMI wynoszące 22 odpowiada 22 × 2,89 = 63,6 kg. Przeliczenie dla 18,5, 22 i 24,9 daje dolną krawędź, środek i górną granicę zakresu w kilka sekund arytmetyki.

Częste pytania

Jakie BMI jest zdrowe?
18.5–24.9 dla większości dorosłych, choć niektóre azjatyckie instytucje zdrowotne stosują 18.5–22.9.
Jak obliczyć BMI?
Podziel wagę w kilogramach przez wzrost w metrach do kwadratu. Przykład: 70 kg przy 1.75 m → 70 ÷ (1.75 × 1.75) = 22.9.
Czy BMI jest dokładne u sportowców?
Nie. Mięśnie są gęstsze niż tłuszcz, więc umięśnieni sportowcy często mają wynik „nadwaga” mimo niskiej zawartości tkanki tłuszczowej. Uczciwszy jest procent tłuszczu lub stosunek talii do wzrostu.